mutluluk taklidi.

Yaşadığımdan emin değilim. Gittiğinden eminim ama bak, seni özlediğimden eminim. On beş yaşında bir...

Fri, 29 Jul 2011 16:39:17 -0400

Yaşadığımdan emin değilim. Gittiğinden eminim ama bak, seni özlediğimden eminim.

On beş yaşında bir hayal kırıklığı olduğumdan hiç şüphem yok mesela.

Beceriksizliğimden, yalnızlığımdan, bu şehri sevmediğimden, düzensizliğimden, yorgunluğumdan, huysuzluğumdan, baltalarınızdan birine sap olmamışlığımdan hatta olamayacak olmamdan, kırgınlığımdan, bir gün bana ayrılan sürenin sonuna geleceğimden, her tavşan kesildiğimde dünyanın dağ olma vaziyetinden falan eminim.

Örnekleri çoğaltabilirim.Örnekleri çoğaltabileceğimden eminim.

Birileri namusum üzerine yemin edecek,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

Günlerdir doğru dürüst uyuyamıyorum. Ellerim parçalanıyor ne zaman yazmayı denesem. Ağzım artık daha bozuk.

Her tarafta pis bir koku; nefes alamıyorum.

Çok bekledim seni. Her halimle, her yerimle bekledim.

Yetkiler verdim kendime; tuttum seni affettim.

Aramanı bile bekledim bazen. Ağır küfürlerle örtbas ettim sonra aramayışlarını. Bunca zaman aramayışlarını biriktirdim.

Seni bekledim ben çünkü

Seni bekledim.

İçtim.. içtim.. içtim..

Kustum.

En çok giderken bıraktığın kelimeleri kustum. Sanat falan dedi bazısı o kelimelere bazısı bunlardan bi bok olmaz dedi.

Senin önemsediğin kadar önemsemedim ben o kelimeleri, senin danışma gruplarının önemsediği kadar önemsemedim.

Kustum.. kustum.. kustum.

İçtim.

Ellerimle yaptığım cam evim kırılacak,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

İçimden geç

İçimi sil

Artık özlemek istemiyorum.

Neye el atsam piç ediyorum.

Yine de fiyakalı durumlar peşindeyim hep.

En sert içkileri kaçırıyorum soluk boruma bilerek. Her yıl ilkokula başlıyorum. Her gün yeni bir krallık kurup öldürüyorum kralını gece yarısına doğru.

Uzatmaya gerek yok; sen olmayınca yapamıyorum.

Yokluğun gümüş tepside intihar sunacak,

Ölür müydün sanki sevsen beni.

neden böyle güzel şeyler türkiye’de de satılmıyor?

Fri, 29 Jul 2011 16:20:28 -0400

neden böyle güzel şeyler türkiye’de de satılmıyor?

40 yıl önce, Beatles dünyaya basit bir soru sordu. bütün yalnız insanların nereden geldiğini bilmek...

Tue, 19 Jul 2011 16:20:33 -0400

40 yıl önce, Beatles dünyaya basit bir soru sordu. bütün yalnız insanların nereden geldiğini bilmek istediler. en son teorim, yalnız insanların büyük bir çoğunluğunun okullardan geldiği yönünde. daha açık olursak, liseden. bazılarımız kendi ihtiyaçlarımızı bir kenara atarız ki arkadaşlarımızın ihtiyaçlarını görebilelim. arkadaşlarımızı ve ailelerimizi bir kenara atarız ki diğerlerinin arkadaş ve ailelerini kurtarabilelim. ki günün sonunda bunun anlamı elimizde kalan kendimiz olduğudur. ve dünyadaki hiçbir şey, bundan çok sizi yalnız hissettiremez.

400 yıl önce, bir başka ünlü bir ingiliz, yalnız olmakla ilgili bir düşüncesi vardı. john donne. ona göre, kimse yalnız değildi. tabi o, daha süslü ifadeler kullanmıştı. “dünyanın kendisi yalnız değilken, insan mı yalnız kalacak?” dünyanın yalnız olmamasını kısa keselim. bahsettiği şey, herkesin, hayatına birinin müdahale etmesine, yalnız olmadığımızı söylemelerine ihtiyaç duymasıdır.

bence sevgiliye söylenen “seni seviyorum”un cevabı “seni seviyorum”...

Tue, 19 Jul 2011 12:56:00 -0400

bence sevgiliye söylenen “seni seviyorum”un cevabı “seni seviyorum” olmalıdır, “bende seni” değil.

samimiyet, 4 heceli bir sözcüktür ve ‘alın kalbim ve duygularım, onları kıyma makinesine atın,...

Wed, 13 Jul 2011 15:21:07 -0400

samimiyet, 4 heceli bir sözcüktür ve ‘alın kalbim ve duygularım, onları kıyma makinesine atın, iyi eğlenceler’ anlamına gelir. hem istenen, hem de korkulan bir şeydir. onunla yaşamak zordur. onsuz yaşamaksa imkansızdır. samimiyet, hayatımızdaki 3 A’nın en önemli parçasıdır: akrabalar, aşk ve arkadaşlar. kacamayacağınız şeyler vardır. bilmek istemediğiniz şeyler vardır.

keşke samimiyetin kurallarının yazılı olduğu bir kitap olsaydı. ne zaman çizgiyi aştığınızı gösteren bir rehber gibi. o zaman haritada ne şekil alırdık acaba? onu nereden bulursanız bulun ve onu mümkün olduğunca koruyun.

çocukken masallara nasıl da inanırdık, değil mi? hayatımızın o masallardaki gibi olacağını...

Mon, 11 Jul 2011 14:23:05 -0400

çocukken masallara nasıl da inanırdık, değil mi? hayatımızın o masallardaki gibi olacağını düşünürdük. beyaz elbiseler içindeki yakışıklı prens, sizi tepedeki kalesine götürecek. geceleri yatağımıza yatar, gözlerimizi kapar, fantezimizin gerçekleşeceğine can-ı gönülden inanırdık. noel baba, diş perisi, yakışıklı prens. hepsi o kadar gerçek gelirdi ki onların tatlarını bile alabileceğimizi sanırdık. ama eninde sonunda büyürsünüz.

bir gün gözleriniz açılır ve masal kaybolur. pek çok insan güvenebileceği şeylere ve insanlara sarılır. olay şu ki, masallardan asla tam olarak vazgecçmiyorsunuz. hemen herkes bir gün o masalın içinde uyanacaklarına dair bir inancı, bir umudu her zaman içinde taşır.

her şey bittikten sonra elinizde sadece inançlarınız kalır. hiç tahmin etmediğiniz bir anda karşınıza dikiliverirler. bir gün masalın, tahmin ettiğinizden biraz farklı olduğunu anlarsınız. şato ise… şato olmasa da olur. önemli olan sonsuza kadar mutlu yaşamak değildir. yaşadığınız mutlu bir an olmasıdır.

bir kaç yüzyıl önce, benjamin franklin başarısının sırrını bütün insanlıkla paylaştı: ‘bugünün...

Fri, 08 Jul 2011 16:29:18 -0400

bir kaç yüzyıl önce, benjamin franklin başarısının sırrını bütün insanlıkla paylaştı: ‘bugünün işini yarına bırakma.’ bu adam elektriği keşfetmiş. bu devirde daha çok insanın bu nasihatı dinleyeceğini zannediyorsunuz. işleri neden geciktirdiğimizi bilmiyorum. bence sebebi korku. başarısızlık korkusu, acı çekme korkusu, reddedilme korkusu. bazen de insan karar vermekten korkar. ya yanılıyorsanız? ya geri dönüşü olmayan bir hata yapıyorsanız?

erken kalkan yol alır. zamanında müdahele hayat kurtarır. tereddüt eden kaybeder. bilmediğimizi iddia edemeyiz. atasözlerini, filozofları, zaman harcamak konusunda bizi uyaran büyüklerimizi, günü yakala diye bağıran şairleri dinledik.

yine de bazen kendimiz tecrübe etmek istiyoruz.

kendi hatalarımızı yapmak zorundayız. kendi derslerimizi çıkarmalıyız. bugünün fırsatlarını yarının halısının altına süpürmeliyiz. ta ki halının altında yer kalmayana kadar. benjamin franklin’in demek istediklerini anlayana kadar. bilmek, merak etmekten; uyumak, uyanmaktan iyidir. en büyük başarısızlık, en kötü hata bile, denememekten iyidir.

En degerli misafirim, Bugün bıraktıgın anılarınla boguşuyorum odamda.. Sen düzenlemişsin her...

Thu, 20 Jan 2011 16:13:06 -0500

En degerli misafirim,

Bugün bıraktıgın anılarınla boguşuyorum odamda..
Sen düzenlemişsin her tarafı.
Her taraf sen kokuyor, sen var gibisin aslında
Ya da ben senin hayalinle süsledim her tarafı..

Son nefesleri vericegimiz güne kadar kalamadın.
Oysa tahminimce otuz sene kalmıştı benim son nefesime.

Bir yaşam vaad ettim ben sana, bu evin içinde.
Kabul etmiştin.
Meğer sen hep bu izbe evin penceresinden bakıyormuşsun.

Ben seni elimden geldiğince ağarlamaya çalıştım.
Yapamamışım.
Bazen bu evi talan etmişiz o saçma sapan kavgalarla.
Hala kırık dünlerin etkisi var bütün yarınlarda
Sen bu evin karanlıgı ile başedemedin sevgilim.
Bense o karanlıgın en ücra köşesinde yaşıyorum şimdi.

Bavulunu toplamış misafirin ayaklarına kapanmak deger mi?

Kapıları kilitlemeli mi bir yere kaçmasın diye sevgili

Bu evi yıkma sevgilim.
Ben burada yaşıyorum.
Ben buradayım hep.
Hep seni bekliyorum kapılar pencereler açık
Duvarlar yıkık
Ama yine ışık yok sen olmadıkça
Hala karanlık

Dışarısı çok korkunç sevgilim gitme.
Gitme, seni izlemek zor başka evlerin içinde.
Başka düzenlerle.
Başka aşklarda
Başka sevgilerde
Başka dudaklarda

Sen başkalaştıkça

Seni kimse almadı benden ama alacaklı gözler var etrafta.
Senin kalbin yabancılaştı şimdi insanlara.
Ama biliyorum tanıdık birisi çıkacak o insanlar arasında.
Seni benden kimse almadı
ama beni benden sen aldın be sevgilim.
İşine yaramam bırak beni.

Bırak kırılmış kalbimi.
Bırak umutlarımı.
Bırak gülücüklerimi.
Bırak yalan tebessümlerimi.
Beni yalnız bırak bu evde ama sende ol içinde.

Ben bu aşk sorumlulugunu üstlenemedim.
Her şeyden çok sevmek yeterli olmuyormuş demek.
Bilemedim.
Gitmeni kabullenmeyi bilemedim.
Hayatımın tadını kaçırdın, o yüzden tadını çıkarmayı bilemedim.
Bu evi kendim yıkmayı bilemedim.
“Başka evlerde senin mutlulugun” dediler taşınmayı bilemedim.

En mutsuz olduğum anlarda sen olmadıkça
Aglamayı bilemedim.

En gülünç esprilere kahkahalar atarken
İçten gülmeyi bilemedim.

Şimdi
Tek bildigim dışarıya baktıgın pencerelerden seni izlemek

Ya gel bu eve yeniden
Ya da git bu mahalleden

Penceremdeki manzaram olma.

Gözümdeki yaşlar olarak karış yağmurlara

Terket bedenimi, ben terketmeden.
Benim yarınım ol, umudum değil

Gelirsen de hiç gitme.
Benimle paylaş bu evi ve ev arkadaşım ol
Misafirim degil..

Berk Bayındır - Misafir
2009

viskivebuz: bunu deli gibi istiyorum biri bana bundan alsın...

Wed, 05 Jan 2011 14:56:08 -0500

viskivebuz:

bunu deli gibi istiyorum

biri bana bundan alsın herseyim onun olsun

Oha! Bunlar çok güzel. <3

Fri, 10 Dec 2010 17:21:28 -0500

Oha! Bunlar çok güzel. <3

Beni yalnız bırak diyebileceğim kimsem yok şuanda.

Fri, 03 Dec 2010 14:11:43 -0500

düşünsenize bi.

Fri, 26 Nov 2010 15:55:46 -0500

neleri başardınız hayatınızda?

nelerin sonuna geldiniz? nelerin başındasınız henüz.

ben düşünüyorum da. pek çok şeyi yarım bırakmışım. o kadar az şey başarmışım ki bu zamana kadar.

sonra diyorum, kimleri kaybettim ben hayatımda. yaşayıpta giden kimler var hayatımda.

yaşayıpta beni anılara mahkum eden kimler var.

pek çok insan sanırım. ama aslında asıl sorun ne biliyo musunuz; benim onların kaçına deger verdigim.

bu güne kadar hayatımda gerçekten en fazla 2 kişiye deger verdim.
biri o. digeri de benim o pis benligim.

abatıyosun dersiniz belki ama, hayır ya. abartmıyorum.

bu 2’si terk etti beni. -gitmelerinden sonra aklıma başıma geldi kime ne kadar deger vermem gerektigini biliyorum artık.-

terk etti beni ve tüm masallarımı. yoklar artık.

en çok acıtanda bu ya. kim olursa olsun yanımda, onlar olmadıktan sonra bunları yazmanın bile anlamı yok.